سلام بچه ها...من دوباره برگشتم با ذهنی خالی تر از گذشته

هر ترم که به آخراش میرسه و میرسیم نزدیکی های امتحانا...این حس دوباره میاد سراغم...

که من چرا اینجا ام؟؟؟؟

چرا باید این رشته رو بخونم؟

چرا بقیه باهاش حال میکنند و موقع امتحانا که میشه حالشون از بقیه روزا بهتره؟؟؟

سوال اینه: چرا تو راهی قدم برداشتم که میدونستم مال من نیست؟؟؟

حالا سوال اصلی اینه؟ تقصیر منه؟ یا بابام؟

حالا تقصیر هر کی که میخواهد باشه...قضیه اینه که؟

الان باید چی کار کنم؟

دو تا تئوری تو ذهنم هست

۱- دور برگردون

۲- مسیر مستقیم